Baner Akademi Piotrkowskiej

Galeria Biblioteki

2024 – Rok Rodziny Ulmów


Józef i Wiktoria Ulmowie byli mieszkańcami czteroipółtysięcznej wsi Markowa w przedwojennym województwie lwowskim, a dzisiejszym województwie podkarpackim.

Podczas okupacji niemieckiej, zapewne pod koniec 1942 r., mimo biedy i zagrożenia życia Ulmowie dali schronienie ośmiorgu Żydom: Saulowi Goldmanowi i jego czterem synom (w Łańcucie nazywano ich Szallami), a ponadto dwóm córkom oraz wnuczce Chaima Goldmana z Markowej – Lei (Layce) Didner z córką o nieznanym imieniu i Geni (Gołdzie) Grünfeld. O fakcie ukrywania Żydów przez rodzinę Ulmów doniósł Niemcom prawdopodobnie Włodzimierz Leś – granatowy policjant z Łańcuta. Rankiem 24 III 1944 r. przed ich dom przybyło pięciu niemieckich żandarmów oraz kilku granatowych policjantów. Dowodził nimi por. Eilert Dieken. Najpierw zamordowano Żydów, potem Józefa i Wiktorię (będącą w siódmym miesiącu ciąży). Następnie Dieken podjął decyzję o zabiciu dzieci. Około dwudziestu ukrywanych w Markowej Żydów przeżyło.

Wystawę poświęconą Rodzinie Ulmów oglądać można przed wejściem do Wypożyczalni
(budynek A, I piętro)




Zapraszamy do obejrzenia ekspozycji Prof. Jędrzejko poleca…




Wystawa zlokalizowana jest w budynku A (I piętro, przed wejściem do Wypożyczalni)




Dr hab. Mariusz Z. Jędrzejko
Pedagog społeczny, specjalny i socjolog, dr w zakresie pedagogiki specjalnej, dr hab. nauk społecznych, profesor Akademii Nauk Stosowanych.
Diagnosta i terapeuta uzależnień oraz cyberzaburzeń, mediator rodzinny, twórca i dyrektor naukowy Centrum Profilaktyki Społecznej, jednej z największych polskich platform profilaktyki zachowań ryzykownych i uzależnień, przewodniczący Rady Programowej Fundacji Bonum Humanum.
Kieruje Ośrodkiem Wsparcia dla Dzieci i Dorosłych z Uzależnieniami i Zaburzeniami w Józefowie. Praktyk





WYSTAWA „ROK EDUKACJI EKONOMICZNEJ – 2024”

Zapraszamy do zapoznania się z wystawą pt. „2024 – Rok Edukacji Ekonomicznej”
Decyzją Senatu RP 2024 został ustanowiony Rokiem Edukacji Ekonomicznej. W tym roku obchodzimy 5 wyjątkowych rocznic:
100 Rocznica reform gospodarczych Władysława Grabskiego
100 Rocznica powstania polskiego złotego
100 Rocznica utworzenia Banku Polskiego
100 Rocznica utworzenia Banku Gospodarstwa Krajowego
100 Rocznica wydania książki „Bankructwa Małego Dżeka” Janusza Korczaka


Wystawa jest prezentowana w holu przed Wypożyczalnią Biblioteki Akademickiej
(pok. 124) na pierwszym piętrze w bud. A




Biblioteka Akademii Piotrkowskiej przygotowała obszerną wystawę publikacji Instytutu Pamięci Narodowej.
Książki są reprezentacją kolekcji IPN w naszych zbiorach.

Zapraszamy do holu przed Czytelnią ( Budynek A, I piętro).



Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2024 Rokiem Witolda Gombrowicza. Upamiętnienie Gombrowicza jest związane z rocznicą sto dwudziestych urodzin pisarza.

„Uznając zasługi autora »Ferdydurke« w kształtowaniu polskiej literatury, języka, niezależności intelektualnej i kulturowej otwartości, Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia – w sto dwudziestą rocznicę urodzin pisarza – rok 2024 rokiem Witolda Gombrowicza” – podkreślono w uchwale.

Zachęcamy do obejrzenia wystawy poświęconej W. Gombrowiczowi (Budynek A, I piętro, hol przed Czytelnią).



I jeszcze jedna wystawa…
Jej bohaterem jest Kornel Makuszyński

W związku z przypadającą w tym roku 140. rocznicą urodzin pisarza, Kornel Makuszyński także patronuje rokowi 2024.
Prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta, członek Polskiej Akademii Literatury, przed drugą wojną światową jeden z najpoczytniejszych pisarzy, autor cyklu książek dla dzieci – o Koziołku Matołku i o małpce Fiki-Miki oraz dla młodzieży – „Szatan z siódmej klasy” czy „Szaleństwa panny Ewy”.

Ksiądz Jan Twardowski tak pisał o twórcy z humorem w herbie:
„Urzekał mnie humor autora, typu dickensowskiego, określany jako „uśmiech przez łzy”. Makuszyński potrafił dostrzec dobro pod powłoką zła, piękno pod pozorną brzydotą, a prawdę tam, gdzie inni widzieli jedynie fałsz. Cechował go niezwykle serdeczny, pogodny stosunek do świata i ludzi, a beztroską wesołość łączył z sentymentalizmem i melancholią.
[Jan Twardowski, „Autobiografia. Myśli nie tylko o sobie. 1915–1959”, tom 1]